ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Σὲ αὐτὸν τὸν ἱστότοπο θὰ βρεῖτε κείμενά μου περὶ ποιημάτων˙ περὶ συγκεκριμένων ποιημάτων συγκεκριμένων ποιητῶν, συνήθως σύγχρονων, ποὺ γράφουν ἢ μεταφράζουν στὰ ἑλληνικά. Στόχος μου εἶναι νὰ δημοσιεύω ἕνα δύο κείμενα τὸ μήνα – ἐλπίζω νὰ τὰ καταφέρω. Ἔχω ἐπίσης ἀντιγράψει ἐδῶ τὰ λίγα σχετικὰ κείμενα ποὺ ἔχω ἤδη γράψει καὶ δημοσιεύσει ἀλλοῦ.

Κάποιες φορὲς ἐπικεντρώνομαι σὲ ἕνα μόνο ποίημα ἢ σὲ μετάφραση ἑνὸς ποιήματος ποὺ ἔχει δημοσιευθεῖ εἴτε σὲ βιβλίο, εἴτε σὲ περιοδικό, εἴτε στὸ διαδίκτυο. Ἄλλοτε ἀναφέρομαι σὲ ποιητικὰ βιβλία ἢ ἴσως καὶ ὁλόκληρο τὸ ἔργο κάποιας ποιήτριας ἢ κάποιου ποιητῆ.

Προφανῶς, ἐδῶ ἐκφράζω τὴν προσωπική μου ἄποψη καὶ τὸ προσωπικό μου γοῦστο. Δὲν αἰσθάνομαι ὅτι μὲ δεσμεύει ἡ ἄποψη ἢ τὸ γοῦστο τῶν ἄλλων˙ ὅσο πολλοὶ κι ἂν εἶναι, ὅσο ἐπιφανεῖς κι ἂν εἶναι, δὲν χρειάζεται νὰ ἐπιβάλλουν ὁμοφωνία. Τονίζω ὅτι αὐτὸς ἐδῶ εἶναι προσωπικὸς ἱστοχῶρος μικρῆς – ἕως ἐλάχιστης – ἐμβέλειας˙ εἶναι ἐξ ὁρισμοῦ ἀπαράδεκτες οἱ αἰτήσεις καὶ ἀπαιτήσεις συμμορφώσεως πρὸς τὶς κρατοῦσες ἀντιλήψεις καὶ ἀξιολογήσεις περὶ ποιήσεως, οἱ ὁποῖες μποροῦν  κάλλιστα νὰ συνεχίσουν νὰ μολύνουν τοὺς πιὸ δημόσιους χώρους, ποὺ εἶναι στὸ κάτω κάτω καὶ συμφερόντως ἐπιδραστικοί.

Εὐτυχῶς, δὲν ἔχω ἀναπτύξει (καὶ δὲν πρόκειται νὰ ἀναπτύξω) ἐξαρτήσεις στὸν λεγόμενο λογοτεχνικὸ χῶρο: ἡ βιοποριστική μου ἐργασία εἶναι ἐντελῶς ἄσχετη μὲ ὅλα αὐτά, καὶ ἡ δική μου λογοτεχνικὴ παραγωγὴ εἶναι ἐκτὸς τοῦ παιχνιδιοῦ.

Θὰ ἔπρεπε λοιπὀν κάποια πράγματα νὰ εἶναι προφανῆ, ἀλλὰ ἐπειδὴ τίποτε δὲν εἶναι προφανὲς στὴν σάπια ἑλληνικὴ λογοτεχνικὴ σκηνή, δηλώνω ἀπερίφραστα ὅτι:

  • δὲν ἐπιθυμῶ καὶ δὲν προτίθεμαι νὰ κάνω χάρες ἢ νὰ κάνω τὰ στραβὰ μάτια ὥστε νὰ ἀποκτήσω ἢ νὰ διατηρήσω καλὲς σχέσεις μὲ ποιητές, πανεπιστημιακούς, ἐκδότες, κριτικούς, “κριτικούς”, συντακτικὲς ὁμάδες περιοδικῶν, μέλη ἐπιτροπῶν, δημοσιογράφους,  καὶ γενικῶς ὁποιονδήποτε θὰ μποροῦσε κάποτε νὰ ἀποβεῖ χρήσιμος ἢ ὠφέλιμος γιὰ τὴν προβολὴ  τοῦ “ἔργου μου”
  • δὲν ἐπιθυμῶ καὶ δὲν προτίθεμαι νὰ κάνω χάρες ἢ νὰ κάνω τὰ στραβὰ μάτια ὥστε νὰ διατηρήσω φιλικὲς ἢ “φιλικὲς” σχέσεις μὲ πραγματικοὺς ἢ εἰκονικοὺς φίλους ποὺ γράφουν ποιήματα τὰ ὁποῖα δὲν θεωρῶ ἀξιόλογα
  • δὲν ἐπιθυμῶ καὶ δὲν προτίθεμαι νὰ ἀποφύγω νὰ ἐκφράσω τὸν θαυμασμό μου γιὰ ποιήματα φίλων, πραγματικῶν ἢ εἰκονικῶν, τὰ ὁποῖα ἐκτιμῶ˙ δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἂν οἱ σκατόψυχοι ποῦν ὅτι ἀβαντάρω τοὺς φίλους μου, διότι δὲν ἰσχύει
  • δὲν ἐπιθυμῶ καὶ δὲν προτίθεμαι νὰ ἀποφύγω νὰ ἐκφράσω τὸν θαυμασμό μου γιὰ ποιήματα ποὺ ἐκτιμῶ, ἀκόμη καὶ ἂν (ἢ ἴσως ἰδιαιτέρως ἂν) οἱ συγγραφεῖς τους θεωροῦνται ἐπιβλαβεῖς γιὰ τὴν λογοτεχνικὴ ἐπιβίωση κάποιου λόγῳ τῆς φύσης τους, τῆς στάσης τους, τῶν πεποιθήσεών τους ἢ τῶν ἐπιλογῶν τους.

Τέλος, προειδοποιῶ ὅτι δὲν γράφω ἐπὶ παραγγελίᾳ. Παρακαλῶ νὰ μὴ μοῦ ζητήσει κανεὶς νὰ γράψω κάτι γιὰ τὸ βιβλίο του. Ἂν μοῦ κινήσει κάτι ποὺ διαβάζω τὸ ἐνδιαφέρον, μὲ τρόπο θετικὸ ἢ ἀρνητικό, τότε ἴσως γράψω κάτι. Ἂν ὄχι, ὄχι. Καὶ βεβαίως, κυκλοφοροῦν πολλά, πάρα πολλὰ ποιήματα ποὺ δὲν διαβάζω διότι δὲν ἔχω τὸν χρόνο νὰ διαβάζω οὔτε τὴν οἰκονομικὴ εὐχέρεια νὰ ἀγοράζω ὅσα θὰ ἤθελα˙ ἐλάχιστα ἀπὸ τὰ ἑκατοντάδες ποιητικὰ βιβλία ποὺ ἐκδίδονται κάθε χρόνο φτάνουν στὰ χερια μου.